არადა, უბრალოდ კომენტის დატოვებას ვაპირებდი : )

მე პირველი კურსიდან მარტო ვზივარ, ტაჩნეე: პირველი კურსიდან – მეორეს ნახევრამდე და მესამე კურსიდან – მეოთხეს ბოლომდე (ორ კვირაში ბოლომდე). ტესტები ნე ვს სჩოტ, როცა ვინმე შპორგალებისდა გამო ჯდება ჩემთან : ) მამენტ ჩემთვისაც კარგია – ვიღაც მეფარება და კარგად ვიწერ ჰოლმე უფრო
( აქ წიპა ფსიქოლოგიური ზახოდი: რაკარგია როცა ცხოვრებაში ვინმე გეფარება :cry: )
ვნანობ ამას?
ნწ, не хуя не ვნანობ : )
ეგ კი არა, ვისაც ვიცნობ ბევრი მეზედმეტება ეხა რომ ვფიქრდები.
გუშინ კაკრაზ ამ თემაზე ვფიქრობდი... რაღა გუშინ, წეღან პირის ბანის დროსაც გავიფიქრე, რომ მე ადამიანებზე აღარ ვარ დამოკიდებული, ანუ: მე შემიძლია მთელი დღე გუგლში რამე ვსერჩო, ისე რომ არავის დავეპალარაკო არც მესენჯერში არც ფორუმზე... ნუ ცხოვრებაშიც ასეა. გუშინ გიო ს. ვნახე, რამდენიმე წუთიანი ფორმალური გამოკითხვა მიმდინარე საქმეების, ძმაკაცების, ცოლი ხომ არ მოგიყვანია–სი და ა.შ. ერთ რაღაცას მივხვდი, რომ ჩემი ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე ადამიანთა ერთი ჯგუფი, თუგინდ პარტია უწოდეთ, მოდის და შესაბამისად მიდის ხოლმე...It's ok : ) ან შეიძლება ეს მე მიმაჩნია კანონზომიერებად და არაფერიც არ არის ოკ, ხზ... თან ყველაზე უცნაური ისაა, რომ სეიძლება ერთი "ბაც" და ყველაფერი შეიცვალოს... ეს რატომ ვთქვი არვიცი, უფრო სწორად რაზე დაყრდნობით, მაგრამ ესა რომ ვიხსენებ თუ რატომ დავწერე ეს, ნამდვილად არ მახსოვს... ალბათ მქონდა რაიმე მიზეზი ამის დაწერის, ან უბრალოდ ჩემი ფარული ქვეცნობიერი სურვილი იყო, ხზ...
იცი, ადრე მეგონა, რომ ჩემი არავის ესმოდა, ეხა ვხვდები, რომ ეს მე არ მესმის არავისი... უფრო სწორად ყველას შემიძლია გავუგო, მაგრამ არ ვუგებ... რევიც, აქაც ით'ს ოქეი : ) გარდა იმისა, რომ ეს მარტოსულობის განცდას იწვევს, რაღაც მომენტში გაფიქრებინებს, რომ მაგარი როჟა ხარ თუ რაღაც ეგეთი, ანუ წიპა "განსხვავებული" თუ რაცაა... ნუ ეს ქვეცნობიერის დოზე ხდება ალბათ, რადგან ხმამღლა არასოდეს მითქვამს ეს და არც ვიტყვი ალბათ : ) უი, ვიტყუები ეხა, რადგან ცოტნესი არ იყოს – ყველა ადამიანი უნიკალურია, ეს ფრაზა მეც ხშირად მითქვამს და სულ ვიმეორებ... უნიკალურია თავისებურად. უნიკალური არ ნიშნავს იმას რომ ვინმეზე მეტი არის... აქ სხვანაირი საზომია, ანუ: აქ არ არსებობს რაიმე შკალა, რომელიც დაყოფილი იქნება რაღაც სიდიდს მიხედვით 10–20–30–40 და მიდიოდეს ზევით, არა... უნიკალურობა ისეთი პონტია, როდესაც ერთი წრფე სიმაღლეში მიდის (ანუ მაღლა) და მეორე ჰორიზონტალურად არის (ანუ სულ სხვა სივრცეა და ვერ შეადარებ ამ ორს)... ხზ, რამდენად გაიგებს ამის წამკითხავი, მაგრამ ძალიან მომინდა ამის დაწერა... და ყველაზე მაგარი ის არის, რომ ახლა რასაც ვწერ, ნუ რაღაც ნაწილს და საერთოდ ცხოვრებაში, მაგაზე საერთოდ არ მაქვს ნაფიქრი... ანუ ვწერ და აზრები ხზ საიდან მომაქვს... ეს ხზ ჩემი აზრით ქვეცნობიერია : ) ანუ მე ამაზე მაქვს უკვე ნაფიქრი... ანუ დსკვნები ქვეცნობიერად... მაგალითისათვის: კარებს როცა ვაღებთ (ნუ ძირითადად, თორე ფეხიტაც შეიძლება) – ვიშვერთ ხელს, მოვუჭერთ სახელურს, ჩამოვწევთ ქვემოთ, ვაწვებით წინ და ა.შ. მაგრამ ვუფიქრდებით თუ არა თითოეულ მოძრაობას? – არა... რადგან არა მგონია რომელიმე ჩვენგანი ფიქრობდეს, რომ ეხა ავამოძრავებ მაჯის კუნთს, შემდეგ მტევნის, შემდეგ თითებს მოვხრი და ასეთები... ამას ქვეცნობიერი აკეთებს, ანუ ადამიანის ქმედება გაუაზრებელი არ არსებობს, ანუ ყველაფერს აქვს მიზეზი... სუუულ–სუუულ ყველაფერს და ხანდახან რომ გვგონია, რომ რაღაცას გაუაზრებლად ვაკეთებთ – ჩვენ ვცდებით, რადგან ჩვენს ქვეცნობიერს ყოველთვის აქვს მიზეზი, რაზეც ადექვატურ (პირობითად ადექვატურ) რეაქციას სჩადის : )
ამიტომ არსებობს ობიექტური ახსნა იმისა, თუ რატომ ადამიანები "მარტო",
პასუხი ჩვენს ქვეცნობიერშია, ამიტომ დავუსვათ მას შეკითხვა – რატომ?
ეს არის ყველაზე ჯადოსნური შეკითხვა მსოფლიოში თუ გალაქტიკაში თუ რაცაა... არ ვიცი რამდენად დაძლევთ მარტოობას, როცა რამეს გიპასუხებთ თქვენი ქვეცნობიერი... ან სულაც შეიძლება თქვენმა ქვეცნობიერმა მოგატყუოთ და სხვა პასუხი გაგცეთ ხზ : ) დიდი ჩათლახი ვინმეა ეს ქვეცნობიერი :LOVE:

არადა უბრალოდ კომენტის დატოვებას ვაპირებდი : )